لِى كُلَّ أُمُورِى ] فِيهِ مِنَ الْعُسْرِ إِلىَ الْيُسْرِ ، وَ اقْبَلْ مَعاذِيرِى ، وَ حُطَّ عَنِّى الْوِزْرَ [ الذَّنْبَ ] يا رَؤُفَاً [ رَحِيماً ] بِعِبادِهِ الصّالِحينَ [ الْمُؤْمِنِينَ بِرَحْمَتِكَ يا أَرْحَمَ الرّاحِمِينَ ] » « 1 » خداوندا ! در اين روز ، فضيلت [ يا : فضيلت‌هاى ] شب قدر را روزىام فرما و امورم را در آن ، از سختى به آسانى مبدّل فرما [ يا : تمام امورم را آسان فرما ] و عذرها و پوزش‌هايم را بپذير و بار [ يا : گناهم ] را از [ دوش ] من بردار ، اى خداوند بسيار مهربان [ يا : مهربان ] به بندگان شايسته‌اش ! [ يا : به مؤمنين ، به رحمتت ، اى مهربان‌ترين مهربان‌ها ! ] تقاضاى نيل به فضيلت شب قدر و مغفرت الهى در روز بيست و هفتم در اين دعا ، سه حاجت تقاضا شده است : 1 . نايل شدن به فضيلت شب قدر در آن روز . ( معلوم مىشود براى روز بيست و هفتم ماه رمضان ، خصوصيّتى معنوى مىباشد كه شخص مىتواند بهره‌هايى كه در شب قدر براى بندگان الهى ميسّر است ، بگيرد . ) 2 . تبديل مشكلات معنوى و يا ظاهرى شخص خواننده از سختى به راحتى ، تا بتواند بهره‌ى كامل از ماه مبارك رمضان بگيرد . 3 . پذيرفتن حضرت حقّ سبحانه لغزش‌ها و گناهان بنده‌اش را و نديده گرفتن آن‌ها ، تا شخص هيچ گونه مانعى براى رسيدن به مقام انسانيّت و عنايات خاصّه الهى نداشته باشد . جمله‌ى آخر « يا رَؤُفَاً بِعِبادِهِ الصّالِحِينَ » خوب نشان مىدهد ، غرض از آن خواسته‌ها ، رسيدن به امور معنوى و كمالات فطرى است ، الحمدللَّه .

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 230 .